Bu şiirle karşılaşmam aslında çok tesadüfi bir şekilde oldu; kaçırdığım Latince sınavına girmek için üniversitedeki yabancı diller departmanı asistanlarının odasına gitmiştim, sınavı olduktan sonra kapıdan çıkarken asılı bir kağıt gözüme çarptı ve bu şiiri gördüm:
Leap Before You Look
The sense of danger must not disappear:
The way is certainly both short and steep,
However gradual it looks from here;
Look if you like, but you will have to leap.
Tough-minded men get mushy in their sleep
And break the by-laws any fool can keep;
It is not the convention but the fear
That has a tendency to disappear.
The worried efforts of the busy heap,
The dirt, the imprecision, and the beer
Produce a few smart wisecracks every year;
Laugh if you can, but you will have to leap.
The clothes that are considered right to wear
Will not be either sensible or cheap,
So long as we consent to live like sheep
And never mention those who disappear.
Much can be said for social savoir-faire,
But to rejoice when no one else is there
Is even harder than it is to weep;
No one is watching, but you have to leap.
A solitude ten thousand fathoms deep
Sustains the bed on which we lie, my dear;
Although I love you, you will have to leap;
Our dream of safety has to disappear.
Wystan Hugh Auden
Şiire bir bütün olarak baktığımızda, temposu ve akıcılığı bence çok dalgalı gidiyor; ara ara güzelleşirken bazen de basitleşiyor. Sanırım böyle durumlarda şiirin tamamından ziyade, birkaç ilham verici mısrayı belirleyip onlarla yetinmek lazım. Şiirde de bu mısralardan yeterli sayıda olduğu için, şiiri başarılı buldum.
Enteresan olan, şiirin benim hayatıma yansıması son zamanlara kadar yüzde sıfırdı, ben tam tersine atlamadan önce bakanlardanım, ki hala da öyleyim ama yavaş yavaş daha az bakmaya ve atlamasam da adım atmaya başladığımı hissediyorum.
