Bir derginin giriş yazısında Nietzsche’den sevgilisi Solome’ye yazılmış bir şiir olarak okuduğum eserin aslında söz - müziği Şebnem Ferah’a ait olan bir şarkının sözleri olduğunu, ve de bu şiirin Nietzsche’ye ait olması konusunun da bir toplu e-posta gönderimiyle başladığını bugün öğrendim. Şiirin kendisi ise şu şekilde:
Korkarak Yaşıyorsan
Öyle bir hayat yaşadım ki
Cenneti de gördüm cehennemi de
Öyle bir aşk yaşadım ki
Tutkuyu da gördüm pes etmeyi de
Bazıları seyrederken hayatı en önden
Kendime bir sahne buldum oynadım
Öyle bir rol vermişler ki
Okudum okudum anlamadım
Kendi kendime konuştum bazen evimde
Hem kızdım hem güldüm halime
Sonra dedim ki söz ver kendine
Denizleri seviyorsan dalgaları da seveceksin
Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin
Uçmayı seviyorsan düsmeyi de bileceksin
Korkarak yaşıyorsan yalnızca hayatı seyredersin
Öyle bir hayat yaşadım ki
Son yolculukları erken tanıdım
Öyle çok değerliymiş ki zaman
Hep acele etmem bundan anladım
***
Olması gerektiği kadar etkileyici gelmedi aslında bana şiir. Biraz şairi konusundaki duruma açıklık getirmek, biraz da bir arkadaşımın yakın zamanda kapattığı blogunun giriş cümlesi “Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin” olduğu için paylaşmak istedim. Güzel yerleri var ama bir bütün olarak nedense bu konuda yazılmış daha iyi şiirler varmış gibi düşünüyorum. Bunlardan bir tanesini bir sonraki yazımda paylaşacağım.
“Sevilmek istiyorsan önce sevmeyi bileceksin”... Bu mısra hakkında çok duygum ve düşüncem var ama uzun ve karmaşık olduğu için başka bir zaman yazarım diye düşünmekteyim. Ancak çok özet bir şekilde şunu söyleyebilirim, sevmeyi bilmek her zaman sevilmeye yetmiyor, ya da en azından bana öyle geliyor.
Konuya değinirken şunu da söylemeden geçemeyeceğim, açık ve net bir şekilde hayatı seyredenlerdenim ben de. Hatta eskilerden bir arkadaşım “MSN’de neden hep durumun ‘Away’ gözüküyor?” diye sorduğunda “Çünkü hayatı uzaktan yaşıyorum” gibi şakayla karışık bir cevap verdiğimi hatırlıyorum. Çok da yanlış değilmiş aslında.
